2010 yılı il içi ve il dışı isteğe bağlı atamalar, bugün sonuçlandı. Kamuoyuna yansıyan ve bize ulaşan tepkilere baktığımızda, atamaların özellikle doğudaki öğretmenler açısından büyük bir hayal kırıklığına döndüğünü görmekteyiz.

MEB tarihinin belki de en büyük fiyaskolarından birine dönüşen bu atama süreci, öğretmenlere meta gözüyle bakıldığının da ispatı olmuştur. Üye kazanmak gibi basit ama kârlı hesaplar peşinde koşan büyük sendikaların görülmemiş mutabakatıyla ve büyük ısrarlarıyla MEB’e dayatılan “zorunlu hizmet affı”, atama yönetmeliğine ve atama dönemine damgasını vurmuştur.

Zorunlu hizmet affının büyük zararlarından çok, üye kayıplarını önlemeye çalışan sendikaların dayattıkları değişiklikler de MEB tarafından kabul edilmiş ve basın açıklaması gibi yeni bir buluşla mevzuat haline dönüştürülmüştür.

Gelelim bu işten zararlı çıkanlara:

* Zorunlu hizmet affı yüzünden zorunlu hizmet bölgesine çakılanlar, ya tayin isteyememiş ya da 30-40 puanlarla istedikleri atamalardan bir sonuç alamamışlardır. Sonuç ekranında onları kötü bir haber karşılamıştır: “Tercihlerinize yerleşemediniz!”

* “3 yıl şartını kaldırdık; hadi bakayım, iyisiniz yine…” yaklaşımıyla kandırılıp sevindirilen “zorunlu hizmet bölgesi öğretmenlerinin” çoğu atanmamıştır. Çünkü 3 yıl sınırlamasının kaldırılması diye bir başvuru ölçütü olabilir; ama böyle bir “atama ölçütü” yoktur. Hizmet puanı yetersizliğinden ötürü zaten çoğu atanamamıştır. Atananlar çok çok azdır ve onlar da ya sosyo-ekonomik yönden iyi sayılamayacak yerlere gitmişler veya da branşlarındaki öğretmen sayısının yetersizliğinden yararlanmışlardır. Özellikle sınıf öğretmenleri tam bir kâbus yaşamışlardır. Çünkü sosyo-ekonomik koşulları iyi olan yerlerde zorunlu hizmet affıyla kazık çakan 20-30 puanlı branştaşlarının aksine, doğudaki sınıf öğretmenleri yüksek hizmet puanlarına rağmen Diyarbakır’dan batıya geçememişlerdir.

* “3 yıl şartını kaldırdık; hadi bakayım, iyisiniz yine…” diyenler, açık açık şunu söylememişlerdir: “sahi söylemeyi unuttuk; özür durumundan veya isteğe bağlı olarak zorunlu hizmet bölgelerine gidenler tayin isteyemezler.” Zorunlu hizmetini sürdüren veya zorunlu hizmetini tamamlamasına rağmen yıllardır doğuda bulunan birçok öğretmen tayin dahi isteyememiştir.

* Yüksek hizmet puanlarına rağmen il dışı kontenjanlar yüzünden birçok öğretmenin eli boş kalmıştır. Kontenjan sayısı kendisinden daha yüksek hizmet puanı taşıyan öğretmenlerce doldurulduğu için il dışından gelmek isteyen birçok öğretmenin tercihine, il içi atamada düşük puanlı öğretmenler yerleşmiştir.

* Batıdan doğuya gitmek isteyen, ancak üç yıl sınırlaması kendileri için kaldırılmayan öğretmenler de ailelerinden veya yaşamlarını sürdürmek istedikleri kentlerden ayrı kalmışlardır.

Güven DOĞAN
AES Bitlis Temsilcisi ve

Genel Başkan Danışmanı