Türkiye öğretmen hareketinin önünde, sayısal çoğunluk yerine öz nitelik anlayışını geliştirilmesi bulunmaktadır.

Sendikacılığın genel geçer değeri sınıfsal mücadeledir. Sendikal mücadele; çalışma sırasında yerel güçlere ve istemlere dayanmalıdır ve asla sosyal grup ya da özel örgütlenmelerin gereksinimleri üzerinden hareket eden politikalar sergilememelidir.

Her ülkenin koşulları sosyal, kültürel ve ekonomik yönlerden farklılık gösterir.

( siyasal yapılanmalar ki; bu koşulların üzerinden gelişmektedir.) Üretim ilişkileri ve diğer üretici güçlerin, gerçekçi sosyal-kültürel-ekonomik analizinin yapılması ortak ve temel çelişkilerin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Türkiye halkının (tüm üretici güçleri açısından ) önünde; üniter devlet, bağımsızlık

( siyasal, ekonomik, savunma alanları vb. ), ulusal üretim ve tüketim için eğitim programları, ulusal bilim ve teknoloji üretimi, üretim ilişkileri ve temel insan hakları hedefleri baş çelişkiler olarak gözüküyor.

Türkiye vatandaşlığının temel prensipleri olarak da adlandırabileceğimiz bu çelişmeler, acilen irdelenmeyi ve başta öğretmen sendikacılığı olmak üzere ülkemizin tüm kesimleri için politik hedefler olmayı beklemektedir.

Mustafa Kemal Atatürk ‘ün tüm düşünceleri ve çalışmalarına bakıldığı zaman, oluşturduğu kurumsal alanların özünde ve gösterdiği hedefler de yukarıdaki temel çelişmelerin üstesinden gelmek için politikalar sürdürdüğünü görmekteyiz.

Yapılan tüm çalışmalarda, kentsel ve kırsal gereksinimler üzerinden birleştirici temel çelişmelerin üstesinden gelici niteliklerden uzak kalındığı görülüyor. Kırsal ve kent varoşlarının demografik yapılanması değişime uğramakta, kişi ve sosyal kesimlere öncelikli olarak bireyselci davranış kazandırılmaktadır.( bakınız sinema-tv dizi, görsel ve tüm yazılı yayınların içerik ve hedefledikleri…) Bunun sonucu olarak sosyal ve kişisel itişme duygusu, gerçekleşmektedir. ( ki bu olgu Türkiye siyasal yapılanmasını biçimlendirmektedir de)

Türkiye öğretmen sendikacılığının Türkiye sosyal bileşenlerinin ( sivil toplum örgütleri, hukuk, sanat, sanayi-ticaret, siyasal ve politik kurumlar, bilim düşün oluşumları ve hükümetler vb.)  önüne koyacağı çalışma ve mücadele prensiplerinin başında Atatürkçü yaklaşım, halkçı, ulusalcı ve devrimci hedefler olmalıdır.

Başta öğretmen sendikacılığı olmak üzere tüm sivil örgütlenmelerin tabanın; kararlara, yönetime ve çalışmalara etkin katılımı önündeki tüzük yönerge ve genelge engellerini kaldırması gerekmektedir. Taban hareketi anlayışının etkinleşmesi başta çalışanların sendikacılığa öz güvenini sağlarken diğer tüm sivil örgütlülük üzerinde de yaptırımcı anlayışı geliştirecektir.

Türkiye düşün ve sanat aydınlarının çalışma alanları, Anadolu temel halk kültürü üzerinden hareketle, Türkiye baş çelişmelerini irdeleyici ve bu çelişmelerin üstesinden geleceği yöntemleri ve prensipleri vurgulamak olmalıdır. Kültür sanat yapıtları halkın her kesiminin birbirleri ile temel çelişmeler üzerinden iletişimini sağlama, doğru ve gerçekçi düşünme yeteneğini sağlamalıdır ki sonucu her kesim için onurlu, kişilikli, ulusal ve bağımsızlıkçı bir davranış olacaktır.

Halkın baş çelişmelerinin pek çoğunun kaynağı yerel olmakla birlikte bazıları evrenseldir.

Evrensel nitelikli çelişmelerin vurgulanması ve baş etme yöntemleri için ulusal strateji ve taktik çalışmalar gerekmektedir. Bunun için yapılacak halk eğitimi; kültür-sanat, eğitim ve örgütlenme modelleri ile gerçekleşmelidir.

Uygulanan politikalar, bu kesimler üzerinde ayrıştırıcı ve iflah olmaz  olgu biçimine  dönüştürmektedir.

Bu alanda yapılacak çalışmalar bilimsel, araştırmacı, tartışmacı ve üretici niteliğe bürünmeli, sonuçlar anında ve etkin araçlar kullanılarak toplumun her kesimine ulaştırılmalı, bu alandaki çalışmaların denetimleri için yazılı, sözlü ve görsel çalışmalar oluşturulmalıdır. 

Tüm öğretmenlerimin birlik, dayanışma, ulusal ve evrensel değerleri kazanması dileğimle öğretmenler gününü kutluyorum.

Mehmet KÖÇE

AES Gaziantep