Önce sendikalı olmanın getirdiği sorumluluklardan yola çıkalım.

Sendikalı olmak;

1-Is yerinde çalışma ve is hukukunun oluşmasını ve

sürdürülmesini savunmaktır.

2-Is yerinde işyeri sağlığının oluşması ve

çalışan sağlığının korunmasını istemektir.

3-Is yerinde verimin artırılması için çalışanların

kendi aralarında ve işverenle ortak çözümler üretmektir.

4-Is yerinde çalışanlar arasında eşitliğin

sağlanmasını ve sürdürülmesini savunmaktır.

5-Öğretmenin üretimi sayılan hedeflenmiş davranışlar

edinmiş birey yetiştirmek için program üretmektir.

6-Bireylerin, hedeflenen davranışları kazanabilmeleri

için yeni taktik ve stratejiler geliştirebilmektir.

7-Toplumun ve bireyin ayrı ayrı ve ortak olarak eğitim

istemlerini karşılamak için modelleme yapmak ve bu modelleri yasama

geçirmektir.

8-eğitim ve öğretimin laboratuar uygulamaları olan

bireyin sanat üretimi, proje geliştirmesi vb. çalışmalarına olanak

sağlayabilmektir.

9-Veli ve öğrencilerin eğitime katkılarını tespit

ederek programa uyarlayabilmektir.

10-İşyerinde çalışma disiplinin oluşturulmasında

öncülük etmek ve bu disipline uyabilmektir.

11-Sendika eğitimlerine katılmada istekli olmak ve bu çalışmalar için bos zamanlarını verebilmektir.

12-Gerek sendikal gerekse kişisel deneyimlerini yakin ve

uzak çalışma arkadaşlarıyla paylaşabilmektir.

13-Ulusal ve bireysel yararlılıkların ve çıkarların

belirlenmesinde öncü rol edinmektir.

14-Eğitimde dogmacılık ve pragmatizm yerine çağdaşlık

ve bilimselliği savunmaktır.

15-Çıkar gruplarının eğitim istemleri yerine ülkenin

geleceği ve gereksinimlerini karşılayan eğitim politikalarını

savunmaktır.

16-Ülkemizin üzerinde bulunduğu coğrafyadan hareketle var

olan durumu, tarihsel veriler ışığında yorumlayarak eğitim

sunduğu bireylere iletebilmektir.

17-Birey için, eğitim-is-üretim mekanizmasının bilincine

vararak çalışmalarını idealleştirebilmektir.

18-İnsan hak ve özgürlüklerine ve çevreye karsı

duyarlı olabilmektir.

19-Özgür iradeye, düşünceye ve inançlara karsı

saygılı davranabilmektir.

20-çalışan olarak, her platformda fiziksel, sosyal ve

kültürel gereksinimleri karşılayabilen bir ücret politikası

üretip savunabilmektir.

Yukarıda belirtilenler aidatı cebimizden çıkmayan sendika

üyeliği ile ve sendikal faaliyetlerle hızlı bir biçimde

Kazanılabilir. Okuma yazma bilmeyen ve en basit toplama çıkarma

becerisi olmayan bireyler, belirlenmiş sürede bir programla

donatılabiliyorsa biz eğitim çalışanları bu kazanımları daha

kolay edinebiliriz.

Sendika dışında özel bir topluluğun ya da birliğin

üyesi olmak, is ve çalışma alanlarında bize yararlar

sağlayabilir. Bu sağlıklı ve sürdürülebilir bir olgu değildir ve

olmadığı da herkes tarafından görülmüştür.

Eğitimde kamu yada özel işvereninin, biz eğitim

emekçilerinin ücret vb. haklarını göz ardı etmesi karsısında

sendika dışında kalan topluluk ve grupların; Görmeyen, Duymayan ve

Söylemeyenleri oynadıkları görülmemiş midir?

Sendikalı olmamak için inatlaşma, Türkiye eğitim

çalışanlarının davranışı olamaz. Kurulmuş olan sendikalarda

özel ilişkiler, ideolojik, mezhepsel, siyasal ve politik varlıklar

aranmak doğru bir yaklaşım olmasa gerektir. Bunun aksi sendikanın

bilimsel yararlılığını edinememektir.

Sendikayı düşünce ve idealizm kulübüne

dönüştürmek, fikir çatışmalarını doğurmakta, giderekte

hizipleşmeleri ortaya çıkarmaktadır. Eğitim ve çalışanlarla

ilgili sorunların yerini hiziplerin kişisel sorunları almaktadır.

Türkiye’de eğitim sendikaları için ideoloji gerekiyorsa

bu; Atatürkçülük olamaz mı?

Pekâlâ olabilir. Çünkü: Atatürk’ün yaptıklarına bakılınca ve

onun düşünceleri anlaşılınca bunun yerinde bir karar olacağı

kesindir.

Tüm bu düşünceler doğrultusunda yaşama dair kendimize yeni

bir anlayış belirleyelim.

TÜM EGITIM ÇALISANLARININ SENDİKALI OLDUGU GÜNLERIN

UMUDUYLA MERHABA EGITIM DOSTLARI

Antep’ten Köçe