Oysa günümüzde bakış açıları çeşitli faktörlerle öyle bir etki alanlarına çekiliyor ki toplum adım adım kaosa doğru sürüklenmektedir.

Günümüz toplumu gelişim adına değiştirilirken adeta hapishanede parmaklıklar arkasında, özgürlüğü özleyen tutsaklar topluluğu haline getiriliyorlar.

Bakış açılarımız o kadar daraltılıyor ki kısıtlı alanda açık havada volta tarzı bir yaşam, bizler için fakat bizim seçmediğimiz yaşam tarzlarına dönüştürülüyor. Görsel medyada bilgi değil çok para kazanma amaçlı yarışmalar, lüks hayatı özendirici diziler, sanatçılığın bile yarışmalarla belirlenmeye çalışıldığı programlar, “komşunun tavuğu komşuya kaz görünür” tarzı yaklaşımlar, her şeyin siyasallaştırılıp, simgeleştirildiği, yaşam alanlarımızın daraltıldığı, insanlarımızın kategorize edilmekle kalmayıp kutuplaşmaya zorlanan toplumu, potansiyel suçlu durumuna getirmek yapılacak en büyük kötülük olsa gerek.

Oysa bu toplum kendisine yapılan bu yönlendirmeleri bir kenara itip, bütün değer yargılarıyla birlikte yaşama sahip çıkıldığı sürece, muasır medeniyetler topluluğundaki yerini en kısa zaman da  alacaktır.

Hayatta elimizde var olanlarla yetinip mutlu olmak, kaybettiğimiz özgürlüğümüzdür.

Üstat  Cahit Sıtkı Tarancı özlemini çektiğimiz memleket hasretini ne güzel ifade etmiş şiirinde;

Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim

Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim

Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikâyet ölümden olsun.

Mete YAYLA

Anadolu Eğitim Sendikası

Konya İl Temsilcisi