Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Üzerine;
Bu modelin uygulanmaya başlamasından beri eleştiriler hiç bitmedi. Çünkü öğretmen görüşü alınmadan, bilimsel hazırlık, etki analizi ve pilot uygulama süreçleri işletilmeden hayata geçirilmiştir. Yani kervan yolda düzülür mantığı ile hazırlanan bir program. Okullarımızda ciddi bir uygulama karmaşasına yol açmış; okul idaresi ne yapacağını bilmiyor, öğretmen ne yapacağını bilmiyor. Neyi nasıl ve hangi ölçütlerle uygulayacakları konusunda belirsizlik yaşanmaya başlamıştır.
Kitaplardaki konuları sadeleştirelim diye hazırlanan program uygulamada tam olarak istenilen gibi olmamış ve etkinliğe boğulmuş öğretim süreçleri daha karmaşık hale gelmiştir. Öğretmen konuyu yetiştirmek için bocalayıp durmuştur. Öğretmen sunuş yöntemi ile yapılandırıcı yaklaşım arasında sıkışıp kalmış. Bu durum öğretim sürecinin niteliğini olumsuz etkilemiştir.
Sahadaki gerçeklikler göz ardı edilmiş. Kitabını defterini getirmekten aciz öğrencilerden yüksek hazırbulunuşluk düzeyi ile okula gelsin beklentisi işin başka bir komedisi.
Üstelik her yıl bu bilinmezlik kartopu gibi üst üste yumaklanmakta. Bunun üstüne okul idaresi panik halinde toplantılar yapmakta “bakanlıktan müfettişler gelecekmiş maarif modelini inceleyeceklermiş evraklarınız tam olsun.” beklentisi hakim olmakta. Öğretmen odalarında eğitim ve pedagojinin yerini evrak yetiştirme telaşı almıştır. Binlerce kâğıt çıktı alınıp dosyalanmaktadır. Eğitimin niteliğine hiçbir katkı sunmayan bürokratik bir yükten öteye geçememektedir. Peki bu Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli böyle mi olması gerekiyor?
AES olarak tekrar belirtiyoruz temelinde öğretmen olmayan hiçbir eğitim modeli uygulanamaz. Öğretmenin bilgi birikimi, deneyimi ve görüşleri yok sayılarak hazırlanan bir model, yarım kalır, eksik kalır, sadece kâğıt üzerinde kalmaya mahkumdur.
İlker ÇİRKİN
Anadolu Eğitim Sendikası
Kütahya İl Temsilcisi
